Menu

Gimnastyka artystyczna jest kobiecym sportem. Zawodniczki, które go uprawiają mieszczą się mniej więcej w przedziale wiekowym od 4 do 24 lat. Ze względu na to, że jest to wymagający sport, w którym liczy się bardzo duża elastyczność i sprężystość ruchów, kariera kończy się wcześniej niż w przypadku sportów innego rodzaju, w których ważniejsza jest siła. Gimnastyka artystyczna polega na prezentowaniu układów choreograficznych, w których zawarte są elementy tańca, gimnastyki i akrobatyki.

Gimnastyka artystyczna wymaga dużej koordynacji ruchowej, ale również umiejętności tanecznych. Zawodniczki muszą wykazywać się ogromną elastycznością i rozciągliwością, ponieważ figury zmuszają do nienaturalnych pozycji ciała. Zdolności ruchowe są najważniejsze, ponieważ przekładają się również na technikę. Aby zawodniczki mogły myśleć o znaczących sukcesach, muszą trenować od dziecka. Gimnastyka artystyczna jest bardzo eleganckim sportem, w którym jedną z kluczowych ról odgrywa gracja. Najmłodsze zawodniczki wykonują układy bez przyborów, ale starsze prezentują układy ze wstążką, z piłką, obręczą, skakanką oraz z parą maczug. Są to przybory tradycyjnie wykorzystywane podczas zawodów. W gimnastyce są też zawody, w których pokazuje się układy zbiorowe. Podczas układu zbiorowego występuje kilka zawodniczek, zwykle pięć lub sześć. 

Układy są wykonywane na specjalnie przygotowanej planszy. Zawodniczki mają do dyspozycji kwadrat o boku 13 m. Wyjście poza jego linię w trakcie wykonywania układu podlega karze. Układy oceniają sędziowie podzieleni na komisje. Wyróżniamy komisję odpowiedzialną za poprawność techniczną, komisję oceniającą artystyczny całokształt i komisję wykonawczą. Ta ostatnia sprawdza, czy układ był zgodny z opisem, który musi trafić do sędziów przed rozpoczęciem pokazu. Układy indywidualne trwają od 1:15 do 1:30 min. Układy zbiorowe są dłuższe, trwają od 2:15 do 2:30 min. W zależności od rodzaju zawodów końcowa punktacja dotyczy pojedynczych układów lub jest całościową sumą punktów ze wszystkich układów. 

Zawodniczki indywidualne przygotowują zwykle cztery układy, z wykorzystaniem różnych przyrządów. W przypadku układów zbiorowych przedstawiany jest jeden lub dwa układy. Każdy układ jest przygotowywany do wybranej muzyki. W każdym układzie, w zależności od rodzaju przyrządu musi być wykonana określona liczb ćwiczeń, które uruchomiają tzw. obowiązkowe grupy ciała. Ćwiczenia indywidualne są obciążone wytycznymi, które określają np., iloma trudnościami może być obciążone jedno ćwiczenie.